مجموعه ادب حضور، مجموعه‌ای پنج جلدی است که آداب مهم‌ترین ایام عبادی سال را از زبان اهل معنا بیان می‌کند. یکی از آن اوقات ماه رجب است که به حضرت علی (ع) منتسب شده است و طبق سیره اهل بیت (ع) فرصتی ویژه‌ای برای سیر و سلوک توحیدی می‌باشد.

گاهی آسمان نزدیک‌تر است و باران رحمت خداوندی سرازیر. کافیست ظرف وجودی خویش را وارونه نگیریم تا از رحمت خدا پر شود، بلکه باید آن را گسترش داد. ادب حضور برنامه‌ای برای رسیدن به این ظرفیت است.

 این اثر جامع و لطیفِ آقای محمد تقی فیاض بخش، عصاره دستورات اخلاقی و عبادی و گاه معارف توحیدی را در خود جای داده است و با مطالب ظریف و دقیقی همراه شده که نویسنده از محضر اساتید اخلاق به ویژه مرحوم آیت الله سعادت پرور دریافت نموده است. ادب حضور بنا بر مکتب تربیتی علامه طباطبائی نگاشته شده و با خاطره، حدیث و حکایات اخلاقی شیرینی همراه است.

جلد نخست این مجموعه حضور زیبا و مودبانه در ماه رجب را خاطر نشان می‌سازد.این کتاب در بیان ارجمندی و حرمت ماه رجب و درک این ماه عزیز و اعمال و دستورات عبادی و دینی و مراقبات اخلاقی مربوط به ماه رجب است: «لیلة الرغائب: بر اساس روایات ما، ممتازترین شب‌ها در همهٔ سال، سه شب است که همگی در این ماه‌های سه‌گانه واقع شده: اولی شب جمعهٔ اول ماه رجب است به نام «لیلة‌الرغائب»، دوم شب نیمهٔ شعبان که نامش «لیلة‌البرات» است و دیگر شب های قدر در ماه مبارک رمضان که «لیلة‌القدر» است. رغائب جمع «رغیبة» است و رغیبة به معنای عطای کثیر است؛ یعنی در چنین شبی، درهای رحمت الهی بی‌حساب باز است. ترکیب «لیلة الرغائب» اضافهٔ موصوف به صفت خود است، بدین ترتیب لیلةالرغائب یعنی «اللیلة التی فیها الرغائب» یعنی شبی که در آن عطایای الهی کثیر است، سپس موصوف به صفتش اضافه شد و «لیلة الرغائب» گردید. صاحب مراقبات، جمال السالکین، مرحوم میرزا جواد آقا ملکی تبریزی مطلبی به این مضمون می‌فرماید که ماه رجب اول ورود به میهمانی الهی است و تو ببین در این ضیافت الهی با کدامین لباس و زیور بر مولای خود وارد می‌شوی. تلطیف عمل مهم‌تر از تکثیر در عمل است؛ لذا در اولین شب جمعهٔ ماه رجب که شب عطای خاصّ الهی است، اولین دعایمان مغفرت و طلب استعداد ورود به ضیافت خاص الخاص پروردگار باشد؛ تا در همان شب جمعهٔ اول پاک شویم و اجازهٔ ورود به سرای محبوب را در همهٔ ضیافت سه‌ماهه داشته باشیم. در حالی که در ماه رمضان این طور نیست، شب قدر آن در آخر ماه است که این حساب دیگری دارد. دربارهٔ اعمال مخصوص این شب، به آنچه در مفاتیح الجنان آمده اکتفا می‌کنیم.»