ضرورت تحصیل علوم و معارف اسلامی
تعلیم، یاددادن و آموزش و تعلّم، فراگیری دانش است. اسلام در این حرکت از همه مکاتب پیش‌گام‌تر و مصمم‌تر است، به‌طوری‌که آموزش و فراگیری دانش از محوری‌ترین برنامه‌های فردی و اجتماعی این مکتب الهی به شمار می‌آید.
نخستین آیات الهی که بر نبی مکرم اسلام نازل گردید، بیان‌کننده ارزش قلم و آموزش علم و دانش است. این آیات خط مشی فرهنگی در جهان اسلام را از همان ابتدا ترسیم می‌نماید. در آیات قرآن کریم آموزش علم و پرورش نفوس انسان‌ها از مهم‌ترین اهداف بعثت انبیاء معرفی شده است.
مولا علی (ع) دراین‌باره می‌فرمایند:
لازمترین علم برای تو آن علمی است که قلبت را اصلاح کند و فساد قلبت را بر تو آشکار سازد.
حضرت امام صادق علیه‌السلام نیز در باب فهم معارف دین فرموده‌اند: «لاَ خَیْرَ فِیمَنْ لاَ یَتَفَقَّهُ مِنْ أَصْحَابِنَا» آن کس که از شیعیان ما باشد اما فقیه در دین نشود؛ در او خیری نیست و «إِذَا أَرَادَ اَللَّهُ بِعَبْدٍ خَیْرا فَقَّهَهُ فِی اَلدِّینِ» اگر خداوند خیر بنده‌ای را بخواهد، او را در دین فقیه می‌گرداند.
همچنین امام کاظم علیه‌السلام فقاهت در دین را کلید بصیرت و راه اتمام بندگی و سبب دستیابی به درجات عالیه معرفی می‌فرمایند: «تَفَقَّهُوا فِی دِینِ اَللَّهِ فَإِنَّ اَلْفِقْهَ مِفْتَاحُ اَلْبَصِیرَةِ وَ تَمَامُ اَلْعِبَادَةِ وَ اَلسَّبَبُ إِلَى اَلْمَنَازِلِ اَلرَّفِیعَةِ».
امام رضا علیه‌السلام نیز فرموده‌اند:
خدا رحمت کند کسی را که امر ما را احیا کند...، علوم ما را فراگیرد و به مردم بیاموزد؛ زیرا اگر مردم نیکویی‌های سخنان ما را بدانند، از ما تبعیت می‌کنند.
