آخرین ویرایش ۱۰ آبان ۱۴۰۵
بررسی رابطه بین رشد پس از سانحه با نگرش به مرگ و سبکهای دلبستگی
- دانشجو
- زینب اسماعیلی صابر
- استاد راهنما
- دکتر مهرنسا شهابی
- تاریخ دفاع
- ۰۴ شهریور ۱۴۰۲
- چکیده
-
هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین رشد پس از سانحه با نگرش به مرگ و سبکهای
دلبستگی در افراد سوگدیده، بود. بدین منظور تعداد ۱۰۴ نفر از افرادی که سوگ یکی از افراد
نزدیک خانواده خود(پدر، مادر، خواهر، برادر، همسر) را تجربه کرده بودند؛ به شیوه نمونه برداری
در دسترس انتخاب شدند. آزمودنیها پرسشنامه رشد پس از سانحه تدسچی و کالهون(۱۹۹۶) ،
پرسشنامه نگرش به مرگ وونگ(۱۹۹۴) و پرسشنامه سبک دلبستگی( RAAS) کولینز و
رید(۱۹۹۰) را تکمیل کردند. برای تحلیل دادهها از همبستگی پیرسون و نرمافزار SPSSاستفاده
شد. نتایج نشان داد که نگرش به مرگ با رشد پس از سانحه رابطه معنادار دارد. همچنین سبک
دلبستگی ایمن با رشد پس از سانحه رابطه مثبت معنادار، سبک دلبستگی ناایمن – اجتنابی با رشد
پس از سانحه رابطه مثبت معنادار دارد و سبک دلبستگی ناایمن اضطرابی/ دوسوگرا با رشد پس از
سانحه رابطه منفی معنادار دارد. -
رشد پس از سانحه ، نگرش به مرگ ، سبک دلبستگي ، سوگ .
