پژوهش حاضر با هدف ارزیابی میزان رضایت از زندگی نوجوانان 11 تا 18 سال تهرانی، در نمونه ای به حجم 80 نفر که به روش غیرتصادفی انتخاب شدند، انجام گرفت. برای انجام این پژوهش از روش تحقیق پیمایشی استفاده شد. همچنین برای به دست آوردن اطلاعات از پرسشنامه چند بعدی رضایت از زندگی در دانش آموزان هوبنر (MSLSS) که در سال 2001 توسط ایشان ساخته شد، استفاده گردید. داده ها نیز با روش‎های آماری همچون؛ آزمون t  گروه‌های مستقل، ضریب همبستگی اسپیرمن و همچنین از ضریب همبستگی تای‌کندال در نرم افزار spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

       بررسی نتایج نشان داد نمره کل رضایت از زندگی پاسخگویان برابر با 47/99 از 240 نمره بوده که کمتر از حد متوسط بوده است. میزان رضایت از زندگی 50 درصد از نوجوانان مورد بررسی در حد متوسط و 5/37 درصد در حد پایین بوده است، فقط 5/12درصد از پاسخگویان رضایت از زندگی بالایی داشته‌اند.

    ازآنجاکه پرسشنامه هوبنر رضایت از زندگی افراد را در 5 بعد خانواده، دوستان، محل تحصیل، محیط زندگی و رضایت از خود ارزیابی می‌کند، نتایج نشان داد نمره رضایت از زندگی نوجوانان در همه ابعاد پنچگانه پایین‌تر از حد متوسط بوده است. همچنین بافته‌ها حاکی از آن است که بین میزان رضایت از زندگی و سن نوجوانان رابطه معنی‌دارمستقیمی وجود دارد درحالیکه بین میزان رضایت از زندگی و مولفه های جنسیت و تحصیلات نوجوانان رابطه ی معنی داری به دست نیامد.

رضایت از زندگی، نوجوانان، رضایت از دوستان، رضایت از محل تحصیل، رضایت از محیط زندگی، رضایت از خود.