هدف این پژوهش بررسی رابطه میان سبک‌های والدگری پدر و میزان پرخاشگری دختران نوجوان
مقطع متوسطه دوم منطقه ۱ شهر تهران است. جامعه آماری شامل ۵۰ نفر از دانش‌آموزان دختر این
مقطع بود که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسش‌نامه سبک
والدگری بامریند و پرسش‌نامه پرخاشگری باس و پری جمع‌آوری شدند. برای تحلیل داده‌ها از
آزمون‌های کولموگروف–اسمیرنوف، شاپیرو–ویلک، و همبستگی پیرسون استفاده شد. نتایج تحلیل‌ها
نشان دادند سبک والدگری استبدادی پدر رابطه‌ای مثبت و معنادار با سطح پرخاشگری دختران دارد، در
حالی که سبک اقتدار منطقی رابطه‌ای منفی و معنادار با میزان پرخاشگری نشان می‌دهد. همچنین
سبک آزادگذاری ارتباط معناداری با پرخاشگری دانش‌آموزان نشان نداد. یافته‌های این پژوهش بیانگر
آن است که نحوه تعامل و شیوه تربیتی پدران می‌تواند نقش مؤثری در شکل‌گیری و کنترل رفتارهای
پرخاشگرانه نوجوانان دختر ایفا کند و توجه به آموزش مهارت‌های والدگری مؤثر در خانواده و مدرسه،
به کاهش پرخاشگری کمک می کند.

سبک والدگری، پرخاشگری، پرخاشگری نوجوانان