پژوهش حاضر به منظور بررسی رابطه ی بین جو دانشگاه بر رشد اخلاقی دانشجویان انجام گرفته است . به این منظور جو سازمانی به عنوان متغییر مستقل و میزان کاربست مولفه های رشد اخلاقی به عنوان متغییر وابسته مورد بررسی قرار گرفته است. جامعه آماری کلیه دانشجویان دختر مقطع کارشناسی دانشگاه شهید مطهری تهران که در سال تحصیلی ۹۶-۹۵ مشغول به تحصیل هستند می باشند. حجم نمونه ۵۲ نفر از دانشجویان می باشند که با استفاده از روش نمونه گیری اتفاقی از جامعه ۲۵۰ نفری انتخاب شده اند. این پژوهش به لحاظ هدف کاربردی و به لحاظ نوع از نوع توصیفی پیمایشی است. در این پژوهش به منظور گردآوری اطلاعات از دو روش کتابخانه ای و میدانی استفاده شده است. در روش کتابخانه ای به منظور گردآوری ادبیات پژوهش از ابزارهایی همچون کتب و مقالات معتبر علمی استفاده شده است و در روش میدانی از ابزار پرسشنامه استاندارد جو مدرسه پاشیاردیس ) ۲۰۰۰ ( و پرسشنامه رشد اخلاقی کودکان، نوجوانان و جوانان )دکتر لطف آبادی (اطلاعات جمع آوری شده است .

داده های به دست آمده با استفاده از روش رگرسیون متغیرهای دو مولفه ، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت . نتایج به دست آمده نشان می دهد همبستگی بین جو دانشگاهی و رشد اخلاقی دانشجویان دانشگاه شهید مطهری برابر با) ۱۵۳ / ۰ (می باشد.همچنین ضریب تعیین برابر) ۰۲۳ / ۰ (به دست آمده است و این نشان می دهد که در بین دانشجویان مورد مطالعه،جو دانشگاه حدود ۰۲ / ۰ درصد از رشد اخلاقی را تبیین می کند ، همچنین در آزمون تحلیل واریانس جهت معناداری مدل جو دانشگاهی بر رشد اخلاقی مقدار p برابربا ۰۰۰ / ۰ کمتر از سطح معناداری ۰۵ / ۰ است بنابراین مدل جو دانشگاهی بر رشد اخلاقی از نظر آماری معنادار می باشد.

جو دانشگاه ، رشد اخلاقی ، دانشجویان دانشگاه مطهری.