ازدواج به‌عنوان عالی‌ترین رسم اجتماعی، برای دستیابی به نیازهای عاطفی و در نهایت رسیدن به کمالی که مطلوب انسان‌ها است به شمار می‌رود. اما امروزه عواملی موجب ناپایداری این بنیان اساسی خانواده‌ها شده است و ناسازگاری‌هایی را میان زوجین ایجاد کرده است. این پژوهش باهدف بررسی تأثیر هوش معنوی بر سازگاری و ثبات تعاملات زناشویی زوجین صورت‌گرفته است. جامعه آماری این پژوهش زوجین شهر تهران است که با روش نمونه‌گیری تصادفی نمونه ۱۰۰ نفری انتخاب شدند. جمع‌آوری اطلاعات به روش میدانی و با استفاده از پرسش‌نامه صورت گرفت و اطلاعات به‌دست‌آمده از گردآوری داده‌ها در نرم‌افزار آماری spss با روش همبستگی پیرسون مورد تحلیل و تفسیر قرار گرفت.

نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که هوش معنوی با سازگاری زناشویی همبستگی و معناداری بالایی دارد؛ اما متغیر ثبات تعاملات زناشویی همبستگی کمی دارد.